Diseara iar plec cu masina, asa ca tre’ sa continui tutorialu’ “Cum sa scapi de politie in 3 etape simple”. Preventiv, m-am imbracat in alb (zici ca-s evadata de la spital, daca ar fi sor-mea prin zona ar zice ca de la numaru’ 9, ala’ cu oameni veseli si fara griji), am un sacou decoltat strans smecher in talie (tot sor-mea ar zice ca e o mica eroare, de fapt n-ar trebui sa aiba cordon sa se lege la spate ci maneci luuuuungi sa se lege solid de tot la spate) si mi-am scos de la naftalina zambetul dulce tip “clatita cu dulceata de capsuni”.


Acum juma’ de an, cand eram cu maica-mea, am avut o bafta de zile mari, cineva cu o masina (Octavia sau VW) facuse un accident, ii lasase pe aia insirati pe sosea si plecase mai departe. Erau filtre de politie peste tot in judet si opreau cam tot ce era masina gri metalizat, care seamana cu VW; cum desigunul e destul de comun, aia opreau ca istetii tot ce era masina deschisa la culoare…
Am o bafta proverbiala – daca trece o cioara pe o raza de 1 km, pot spune cu precizie ce persoana va fi “norocoasa”, deci in acea seara conduceam o masina? (da!); era deschisa la culoare? (da!); seamana cu … o masina de clasa medie (auzi, da ce IQ ai? e masina de clasa medie cica… desi pentru mine e ditamai tancul, nu ma vad de pe scaun) si pe deasupra destul de pocnita – premisele complete pentru un politai mediu pentru a ma opri.
“Actele la control, afara din masina!” – arat acte, jur ca n-am baut nimic, “da nu v-am intrebat”, jur si ca n-am trecut pe rosu la nici un semafor, in viata mea, ca n-am mers cu viteza si ca am cedat (…trecerea) si cand a fost si cand n-a fost nevoie, io-s o fiinta sensibila si nevricoasa si sa imi spuna odata ce am gresit. Omu’ ma linisteste- n-are nimic cu viata mea, a fost un accident undeva si el trebuie sa verifice. Orice masina care respecta conditiile de mai sus.
“Doamna” (unde e aia?) “aveti masina lovita”. Stiu ca o am, m-am suparat pe un stalp de parcare si da-i si trage-i ca eu voiam sa ma garez si el nu ma lasa, m-ar fi lasat el saracu’ daca m-as fi dat nitel mai la stanga, da’ eu nu il vedeam si il loveam cu o precizie incredibila; cand l-am vazut am dat cu spatele si am pocnit altu, de electricitate; m-a scos un taximetrist din necaz; 3 zile dupa- s-a milostivit un vecin in parcare si mi-a infundat si aripa…
“Da” (si urmeaza povestea complicata de mai sus, politaiu’ se inchina cu ambele maini si nu mai zice nimic, eu turui in continuare povestea vietii mele de sofer). “dar… nu va suparati, masina care a facut accidentul era condusa de o femeie sau de un barbat?”
“Pai de un barbat”
“Si eu par un barbat????” (logic! nu-s! doar scrie pe permis!)
“…..”
Iau actele, plec, la 3 km alt baraj, iar arat acte, iar ma justific… deja incep sa ma plictisesc.
“Stiti, aveti baraje pana acasa la dvs”
“Pai si eu ce fac? nu am omorat pe nimeni, nu car bombe, n-am cadavre in portbagaj, lasati-ma sa trec, dati prin statie la colegi ca sa nu ma mai opreasca”
Omu’ e socat, cred ca rar a avut cazuri d’astea cu isterice care ii dau ordine ce sa faca dar nu protesteaza si anunta la colegi. “Vedeti ca sunt doo duamne cu masina, le-am verificat eu, nu le mai opriti”.
Trecem mai departe printre alte baraje, dar nu ne mai intreaba nimeni de sanatate.
Si stau si ma intreb – daca vreodata tre’ sa car ceva “marfa” prin masina si fac crize d’astea, ma cred politaii pe cuvant ca-si inocenta?